Rozpętała się burza w telewizji na wyspach. W kilku zakładach pracy które zatrudniają obcokrajowców Brytyjczycy przeprowadzili strajki. O co ta batalia? Kilka miesięcy temu premier Wlk. Brytanii zapowiedział że dopilnuje tego by wszystkie oferty pracy tutaj były najpierw dostępne dla brytyjskich bezrobotnych, a dopiero potem dla zagranicznych pracowników. Ciekawe podejście. Tylko wygląda na to że pan Gordon Brown nie wiedział podstawowej zasady panującej po otwarciu brytyjskiego rynku pracy, to nie są brytyjskie miejsca pracy dla Brytyjczyków, tylko europejskie miejsca pracy dla obywateli Europy. Teoretycznie każdy się może o takie zatrudnienie starać.
Po części osobiście zgadzam się z ludźmi którzy czują się oszukani. Bezrobotni przez długi okres czasu, poszukują pracy w swoim rejonie a praca jest ale dla pracownika z Polski, Włoch czy Francji (to główni "dostarczyciele" siły roboczej na wyspy). Ale prawo jest prawem, zawsze przecież mogą wyjechać do Polski i poszukać pracy w naszym kraju, ale przepraszam zapomniałem że mała jest tu znajomość języków obcych.
Kiedy przyjechałem tutaj prawie rok temu (16 lutego 2008) jednym z pierwszych programów jakie widziałem w lokalnej telewizji był reportaż o pracownikach z Polski pracujących przy zbiorze warzyw i owoców na farmach, od rana do wieczora, za niską stawkę godzinową. Reporter starał sie być obiektywny dlatego zapytał bezrobotnych młodych ludzi stojących przed Job Center ( brytyjski UP) o ich komentarz w sprawie obcokrajowców pracujących w Wlk. Brytanii. "Kradną nam pracę" "Niech wracają do siebie" - standardowe komentarze, po których reporter zadał proste pytanie: Czy będziecie pracować na ich miejscu za 6,5 £/ h, zbierając warzywa na polu?
Nie, to nie dla nich. 6,5£ to głodowa stawka. Nie zdziwiło mnie to, bo tutaj zasiłek dla osoby poszukującej pracy wynosi mnie więcej 700 £. Co jest wystarczającą sumą na mięsieczne godziwe życie.
Czy czuję jakbym kradł komuś pracę? Nigdy. Pracuję, płacę podatki, ubezpieczenie społeczne, i z tych wszystkich pieniędzy są opłacani ci bezrobotni ktorzy na takich pracowników jak ja narzekają.
Dlatego tak łatwo i bez żadnych protestów przyjmowane są dowcipy o Polakach. Nikt jednak nie podejmie tematu imigrantów z Azji czy Afryki. Nikt przecież nie chce być posądzonym o rasizm.
sobota, 31 stycznia 2009
Problem?
Czy spotkaliście się kiedyś ze stereotypem wiecznie pijanego Polaka? Wszędzie gdzie ktoś słyszał o Polsce wiadomym jest że alkohol się tam leje strumieniami. Ale jakie było moje zdziwienie gdy usłyszałem w radiu iż rząd Wielkiej Brytanii zastanawia się na podniesieniem dopuszczalnego wieku spożywania alkoholu z 5 lat do 16. Tak!!! 5 lat w Wielkiej Brytanii jest dopuszczalnym wiekiem spożywania alkoholu pod opieką i za aprobatą rodziców w domu. Powyżej 16 roku życia można zamówić piwo w restauracji. I tym podobne przepisy. Oni myślą że my mamy problem. Ale czy ktoś podawał Wam w domu alkohol gdy mieliście 5 lat ? Ja rozumiem młodzieńczą ciekawość, bunt w okresie dojrzewania ale był w tym zdroworozsądkowy ( w większości przypadków) umiar. Wszyscy wiemy że alkohol w Polsce jest nieletnim zabroniony. Żadne 5, 14 czy 16 lat tylko 18 jest granicą. Według ostatnich sondaży europejskich instytutów badawczych Polska jest krajem o jednym z niższych odsetków spożywania alkoholu w Europie, natomiast Wielka Brytania - pnie się w górę. My widzimy swój problem z alkoholem - społeczne przyzwolenie, mocno zakorzeniona kultura picia przy różnych okazjach. A tutaj problem jest dopiero zauważany. Życzę powodzenia.
" Nie pijesz?? Przecież wy " rosjanie" lubicie alkohol? " - bez komentarza.
" Nie pijesz?? Przecież wy " rosjanie" lubicie alkohol? " - bez komentarza.
piątek, 2 stycznia 2009
Sylwester
Pierwszy mój sylwester w innej strefie czasowej. Godzinę później niż w Polsce. Ale i tak celebrowaliśmy oba, polski i angielski.
Na tydzień z Polski przyjechały moje znajome ze studiów by spędzić z nami Sylwester i Nowy Rok. Niestety w Anglii wolny dzień to tylko 1 stycznia, więc 31 grudnia jeszcze musiałem pójść do pracy. Potem 3.5 h w samochodzie by dojechać do Hull, ale warto było. Dobra zabawa w dobrym towarzystwie to najważniejsze. Na Nowy Rok pojechaliśmy do Yorku by trochę pozwiedzać.
I tak zakończył się okres świąt i wolnych dni. Teraz czas wrócić do rzeczywistości.
Ps. Zdjęcia jak zwykle w albumie picassa.
Na tydzień z Polski przyjechały moje znajome ze studiów by spędzić z nami Sylwester i Nowy Rok. Niestety w Anglii wolny dzień to tylko 1 stycznia, więc 31 grudnia jeszcze musiałem pójść do pracy. Potem 3.5 h w samochodzie by dojechać do Hull, ale warto było. Dobra zabawa w dobrym towarzystwie to najważniejsze. Na Nowy Rok pojechaliśmy do Yorku by trochę pozwiedzać.
I tak zakończył się okres świąt i wolnych dni. Teraz czas wrócić do rzeczywistości.
Ps. Zdjęcia jak zwykle w albumie picassa.
sobota, 27 grudnia 2008
Christmas time......
Czas ostatnich tygodni to był okres świątecznych przygotowań, świątecznych zakupów i ogólnego zamieszania. Ale to nie tak wyobrażałem sobie święta tutaj. Nie dotknęło mnie w ogóle świąteczne planowanie, sprzątanie i ten wspaniały zapach pomarańczy i pasty do podłogi. Nie mogłem się nie spodziewać tego ale oczekiwałem czegoś więcej. Pierwszy raz to powiem, ale cieszę się że już po...
W Polsce to czas raczej rodzinny, spokojny acz radosny, gdzie rodzina spędza czas ze sobą, często jest to jedyny dzień w roku gdy spotykają się wszyscy razem, ciesząc się z Bożego Narodzenia. Co innego tutaj... kolejny wolny dzień. Kolejna okazja do zakupów, a jedynym akcentem który łączy ludzi tutaj jest " Santa Claus". Na kartkach pocztowych króluje : "Season's Greatings" oraz "Happy Holidays" , tylko na niektórych jeszcze można spotkać "Merry Christmas". Mikołaj, renifery, zaśnieżony las, bałwan i choinka to są symbole świąt. Żłóbek?? Chyba tylko w kościele. "No przecież każdy powinien się cieszyć, to święta dla każdego, a żłóbek może tylko kogoś niewierzącego urazić." ŻE CO ???!!!! Niedługo zmienią nazwę na Joyday, bo Christmas się tak chrześcijańsko kojarzy, a to przecież święta dla wszystkich.
Możecie się ze mną nie zgadzać, takie macie prawo, ale myślę że po części rozumiecie moje zaniepokojenie.
Na szczęście każdy święta ma także w sobie, nie ważne gdzie się jest i co się robi, wystarczy przypomnieć sobie dobre wspomnienia świąt i dobry nastrój wraca.
W Polsce to czas raczej rodzinny, spokojny acz radosny, gdzie rodzina spędza czas ze sobą, często jest to jedyny dzień w roku gdy spotykają się wszyscy razem, ciesząc się z Bożego Narodzenia. Co innego tutaj... kolejny wolny dzień. Kolejna okazja do zakupów, a jedynym akcentem który łączy ludzi tutaj jest " Santa Claus". Na kartkach pocztowych króluje : "Season's Greatings" oraz "Happy Holidays" , tylko na niektórych jeszcze można spotkać "Merry Christmas". Mikołaj, renifery, zaśnieżony las, bałwan i choinka to są symbole świąt. Żłóbek?? Chyba tylko w kościele. "No przecież każdy powinien się cieszyć, to święta dla każdego, a żłóbek może tylko kogoś niewierzącego urazić." ŻE CO ???!!!! Niedługo zmienią nazwę na Joyday, bo Christmas się tak chrześcijańsko kojarzy, a to przecież święta dla wszystkich.
Możecie się ze mną nie zgadzać, takie macie prawo, ale myślę że po części rozumiecie moje zaniepokojenie.
Na szczęście każdy święta ma także w sobie, nie ważne gdzie się jest i co się robi, wystarczy przypomnieć sobie dobre wspomnienia świąt i dobry nastrój wraca.
środa, 17 grudnia 2008
Coraz bardziej.
Coraz bardziej dociera do mnie myśl że wkrótce będę pracował jako OV w Walii. Nie wiem kiedy będzie start ale zaczyna mnie ta myśl przerażać. Wątpliwości jak zwykle przychodzą pierwsze. Czy sobie poradzę ?
Przez ostatnie 3 tygodnie miałem okazje poznać trochę walijskie okolice. Pracowałem w szybkiej i dobrze zorganizowanej owczej rzeźni. Niestety 11 godzin dziennie połączone z wstawaniem o 5 rano nie przypadły mi do gustu.
W czasie pobytu tutaj mieszkałem w b&b z wspaniałymi ludźmi. Angielska para która niedawno przeprowadziła się do Walii. Pełni energii i wigoru starsi ludzie. W takim miejscu jeszcze nie byłem, a jak wiecie byłem już w niejednym b&b. Domowe ciepło i opieka to najlepsze słowa jakimi mogę opisać to miejsce. Jako że inaczej nie mogę się im odwdzięczyć jak dobrą reklamą, zatem jeśli będziecie kiedyś w Carno, zaglądnijcie do Tremallt B&B, Penny i Gordon przyjmą was z otwartymi rękami.
Przez ostatnie 3 tygodnie miałem okazje poznać trochę walijskie okolice. Pracowałem w szybkiej i dobrze zorganizowanej owczej rzeźni. Niestety 11 godzin dziennie połączone z wstawaniem o 5 rano nie przypadły mi do gustu.
W czasie pobytu tutaj mieszkałem w b&b z wspaniałymi ludźmi. Angielska para która niedawno przeprowadziła się do Walii. Pełni energii i wigoru starsi ludzie. W takim miejscu jeszcze nie byłem, a jak wiecie byłem już w niejednym b&b. Domowe ciepło i opieka to najlepsze słowa jakimi mogę opisać to miejsce. Jako że inaczej nie mogę się im odwdzięczyć jak dobrą reklamą, zatem jeśli będziecie kiedyś w Carno, zaglądnijcie do Tremallt B&B, Penny i Gordon przyjmą was z otwartymi rękami.
niedziela, 7 grudnia 2008
Walia???
Przez następne trzy tygodnie pracuję w Walii. Jak niektórzy nie wiedzą, to nie jest już Anglia, to jest inny kraj wchodzący w skład Zjednoczonego Królestwa i Wyspy Brytyjskiej. Czym się różni? Według mnie to kraniec angielskiego świata, prawie zero cywilizacji, rolniczy zakątek z małymi wioskami i dwoma lub trzema większymi miastami.
Dostałem też ostatnio wiadomość że prawdopodobnie będę w Walii pracował na stałe od lutego. Nie wiem czy się cieszyć czy mocno zastanawiać? Na razie muszę ukończyć mój trening jako NOV by móc podejść do egzaminu państwowego, w międzyczasie napisać esej. Będzie ciekawie.
A niedługo święta, gdzie je spędzę? Szczerze nie mam pojęcia. Wszystko prawdopodobnie okaże się w przeddzień.
Dostałem też ostatnio wiadomość że prawdopodobnie będę w Walii pracował na stałe od lutego. Nie wiem czy się cieszyć czy mocno zastanawiać? Na razie muszę ukończyć mój trening jako NOV by móc podejść do egzaminu państwowego, w międzyczasie napisać esej. Będzie ciekawie.
A niedługo święta, gdzie je spędzę? Szczerze nie mam pojęcia. Wszystko prawdopodobnie okaże się w przeddzień.
czwartek, 4 grudnia 2008
Wycieczka do Wrocławia.
Weekend spędzony we Wrocławiu wśród rodziny i przyjaciół.
Tak jak pisałem w poprzednim poście, wybraliśmy się z Aną do Wrocławia specjalnie na rozdanie dyplomów mojej siostry. Przy okazji chciałem zobaczyć stary, dobry Wrocław. Niestety z powodu braku czasu udało się nam tylko zobaczyć rynek i mój Uniwersytet. W piątek po przylocie moja siostra przywitała nas na lotnisku razem z narzeczonym Pawłem. Po południu odwiedziliśmy moją babcię w Wołowie która oczywiście o niczym nie wiedziała i była nie tyle zaskoczona co zdenerwowana że nikt jej o tym nie powiedział. No cóż jak niespodzianka to niespodzianka!!! Danie dnia: pierogi !!! Babci pierogi są znane w rodzinie jako te najlepsze! Co jest prawdą ogólnie znaną. Trudno było się rozstać ale kilka rzeczy jeszcze mieliśmy do zobaczenia więc powróciliśmy do Wrocławia.
Na czas pobytu nocleg przygotował nam "Hotel u Teściów", rodzice narzeczonego Karoliny zapewnili nam komfort rodzinnego domu. Za co im szczerze dziękujemy.
W sobotę długie i niestety nudne rozdanie dyplomów na Politechnice. Ale wieczorem wypad na rynek i impreza w jednym z Wrocławskich klubów. Następnego dnia niestety powrót na wyspę.
Mimo braku czasu i wybitnie złej pogody wycieczka się udała. To co chciałem zobaczyć i Anie pokazać udało mi sie osiągnąć. A tyle miejsc jeszcze zostało. Mam nadzieję że to nie ostatnia wizyta w Polsce portugalskiego gościa.
Podsumowanie? Rodzina nie cieszy gdy jest, lecz kiedy jej nie ma samotnyś jak pies.
Ps. Zapraszam do obejrzenia zdjęć z tej wyprawy w moim albumie.
Tak jak pisałem w poprzednim poście, wybraliśmy się z Aną do Wrocławia specjalnie na rozdanie dyplomów mojej siostry. Przy okazji chciałem zobaczyć stary, dobry Wrocław. Niestety z powodu braku czasu udało się nam tylko zobaczyć rynek i mój Uniwersytet. W piątek po przylocie moja siostra przywitała nas na lotnisku razem z narzeczonym Pawłem. Po południu odwiedziliśmy moją babcię w Wołowie która oczywiście o niczym nie wiedziała i była nie tyle zaskoczona co zdenerwowana że nikt jej o tym nie powiedział. No cóż jak niespodzianka to niespodzianka!!! Danie dnia: pierogi !!! Babci pierogi są znane w rodzinie jako te najlepsze! Co jest prawdą ogólnie znaną. Trudno było się rozstać ale kilka rzeczy jeszcze mieliśmy do zobaczenia więc powróciliśmy do Wrocławia.
Na czas pobytu nocleg przygotował nam "Hotel u Teściów", rodzice narzeczonego Karoliny zapewnili nam komfort rodzinnego domu. Za co im szczerze dziękujemy.
W sobotę długie i niestety nudne rozdanie dyplomów na Politechnice. Ale wieczorem wypad na rynek i impreza w jednym z Wrocławskich klubów. Następnego dnia niestety powrót na wyspę.
Mimo braku czasu i wybitnie złej pogody wycieczka się udała. To co chciałem zobaczyć i Anie pokazać udało mi sie osiągnąć. A tyle miejsc jeszcze zostało. Mam nadzieję że to nie ostatnia wizyta w Polsce portugalskiego gościa.
Podsumowanie? Rodzina nie cieszy gdy jest, lecz kiedy jej nie ma samotnyś jak pies.
Ps. Zapraszam do obejrzenia zdjęć z tej wyprawy w moim albumie.
czwartek, 20 listopada 2008
Droga ku chwale?
Trochę zmian w moim środowisku zawodowym się szykuję. Po pierwsze kraj został podzielony na "strefy wpływów", każda firma dostarczająca pracowników do inspekcji w rzeźniach ma swój region. Co z tego wynika, w jednym regionie jedna firma. Niestety proces przejęcia regionów przez odpowiednie firmy właśnie się odbywa. Pracownicy z firm które straciły kontrakty w danych regionach, albo podążają za swoją firmą albo przechodzą do innych. Dla mnie nie jest to problem, i tak podróżuje po kraju i pracuję w różnych miejscach, ale jest wielu moich znajomych którzy przechodzą z tego powodu istny koszmar. Restrukturyzacja , tego słowa najbardziej sie obawiamy.
W atmosferze całego zamieszania, rozpocząłem swój trening jako Oficjalny Weterynarz. 200 godzin patrzenia, uczenia sie i czytania. A na zakończenie napisać pracę na wybrany temat i państwowy egzamin. Zapowiada sie ciekawie. Na szczęście mam kilku wspaniałych nauczycieli od których mogę się dużo nauczyć, mam nadzieję że nie zmęczą się moimi pytaniami.
A co u mnie? W przyszłym tygodniu wybieramy się z Aną do Wrocławia na weekend. Moja siostra będzie mieć rozdanie dyplomów ukończenia studiów. A i dla mnie przyda sie wizyta w Polsce, szczególnie gdy święta blisko. Postaramy sie zrobić wiele zdjęć.
W atmosferze całego zamieszania, rozpocząłem swój trening jako Oficjalny Weterynarz. 200 godzin patrzenia, uczenia sie i czytania. A na zakończenie napisać pracę na wybrany temat i państwowy egzamin. Zapowiada sie ciekawie. Na szczęście mam kilku wspaniałych nauczycieli od których mogę się dużo nauczyć, mam nadzieję że nie zmęczą się moimi pytaniami.
A co u mnie? W przyszłym tygodniu wybieramy się z Aną do Wrocławia na weekend. Moja siostra będzie mieć rozdanie dyplomów ukończenia studiów. A i dla mnie przyda sie wizyta w Polsce, szczególnie gdy święta blisko. Postaramy sie zrobić wiele zdjęć.
wtorek, 11 listopada 2008
Another way to die...
Cieżki tydzień za mną. Pracować po 50 godzin w tygodniu to troszeczkę przesada. Na dodatek oczekiwany weekend, czas odpoczynku i odsypiania został mi odebrany przez moją firmę. Kurs zarządzania zasobami ludzkimi, że niby ze mnie taki Team Leader. No cóż, jak to się w Polsce mówi "pan każe - sługa musi". Weekend intensywny, zbiegł sie z moimi urodzinami. Niestety nie mogłem ich spędzić z przyjaciółmi, ale kilka pozytywnych życzeń różnymi sposobami do mnie dotarło (Dzięki wielkie). Jeden tylko wniosek z tego wyjazdu mi sie nasuwa, nie ważne kto "spieprzył" sprawę ,wina i odpowiedzialność jest Twoja!!!
Ps. Z okazji urodzin pozwoliłem sobie pójść ze znajomymi do kina na najnowszego Jamesa Bonda. Film, jak większość z tej serii, obfity w strzelaniny, pościgi, zwłoki. Ale nie oczekujmy więcej, prosta rozrywka w przystępny sposób, bez zbędnych emocji i zagadek. Na koniec mała rada: jeśli jesteś zmęczony jazdą samochodem, męczącym dniem, i masz zamiar wieczorem iść do kina, ogranicz spożycie alkoholu bo możesz przespać film. :)
Ps. Z okazji urodzin pozwoliłem sobie pójść ze znajomymi do kina na najnowszego Jamesa Bonda. Film, jak większość z tej serii, obfity w strzelaniny, pościgi, zwłoki. Ale nie oczekujmy więcej, prosta rozrywka w przystępny sposób, bez zbędnych emocji i zagadek. Na koniec mała rada: jeśli jesteś zmęczony jazdą samochodem, męczącym dniem, i masz zamiar wieczorem iść do kina, ogranicz spożycie alkoholu bo możesz przespać film. :)
niedziela, 2 listopada 2008
Urodziny
Niedługo moje urodziny, nie pisze tego żeby Wam o tym przypomnieć, ale żeby przedstawić Wam Timmiego. Timmy to mój pierwszy prezent urodzinowy a jednocześnie bohater serialu animowanego "Shaun the sheep", którego jestem wielkim wielbicielem. Ktoś o tym moim zamiłowaniu wie dokładnie i podziela je razem ze mną i podarował mi wspaniałą maskotkę Timmiego.
Tylko popatrzcie na te jego wielkie oczy! Czyż nie jest uroczy?
Dawno nie cieszyłem się z tak małej rzeczy.
Nie będzie to przesadą jeśli powiem że to jeden z najlepszych urodzinowych prezentów jakie dostałem. Dziękuje Ci za to.
Dawno nie cieszyłem się z tak małej rzeczy.
Nie będzie to przesadą jeśli powiem że to jeden z najlepszych urodzinowych prezentów jakie dostałem. Dziękuje Ci za to.
środa, 8 października 2008
Dorwać małego
Słyszy się o tym w telewizji, czyta sie o tym w gazetach, ale nikt nie bierze pod uwagę że może sie to zdarzyć także jemu. Ale zacznijmy od początku. Jestem przyzwyczajony do płacenia za zakupy swoją karta zamiast gotówką, uważam to za wygodniejszy sposób i bardziej bezpieczny... do czasu. Wczoraj na moim koncie zaobserwowałem tranzakcje nie przeprowadzone przeze mnie. Na szczęście dosyć czesto monitoruje stan swojego konta, więc udało mi się wychwycić sytuacje w krótkim czasie po zainstnieniu. Nie zapobiegło to jednak wyciekowi pieniędzy. Telefon do banku i karta zablokowana. Wszczęte bankowe dochodzenie w sprawie kradzieży. Nie był to jednak koniec. Pod wieczór kolejne dwie nieautoryzowane tranzakcje. Jako że był poniedziałek, operacje przeprowadzane w weekend zostały dopiero wczoraj księgowane na koncie, więc spodziewać się można było następnych obciążeń. Kolejny telefon do banku, tym razem byli troche bardziej podejżliwi wobec mnie, pół godziny pytań i odpowiedzi i uznali moje racje.
Jaki morał z bajki? Nie ma idealnych sposobów na zabezpieczenie swoich środków na koncie. Najważniejsze to mieć wszystko pod kontrolą i uważnie czytać wyciągi bankowe. Jest w tej historii i pozytywna strona. Sytuacja zmobilizowała mnie to zwrócenia większej uwagi na bezpieczeństwo moich pieniędzy.
Nie mogę jednak oprzeć sie wrażeniu że to wszystko przydarzyło sie mi z powodu sprawy jaką nagłośnił "mój brat haker". Zemsta globalnego konsorcjum bankowego - to zbyt śmieszne by prawdziwe, ale zwątpienie pozostaje.
A czy Ty wiesz co robią teraz Twoje pieniądze??
Jaki morał z bajki? Nie ma idealnych sposobów na zabezpieczenie swoich środków na koncie. Najważniejsze to mieć wszystko pod kontrolą i uważnie czytać wyciągi bankowe. Jest w tej historii i pozytywna strona. Sytuacja zmobilizowała mnie to zwrócenia większej uwagi na bezpieczeństwo moich pieniędzy.
Nie mogę jednak oprzeć sie wrażeniu że to wszystko przydarzyło sie mi z powodu sprawy jaką nagłośnił "mój brat haker". Zemsta globalnego konsorcjum bankowego - to zbyt śmieszne by prawdziwe, ale zwątpienie pozostaje.
A czy Ty wiesz co robią teraz Twoje pieniądze??
niedziela, 14 września 2008
Trzy tygodnie.
Dla tych którzy z własnego lenistwa lub innych przyczyn nie zaglądali na bloga pisanego z okazji mojego wyjazdu na trzy tyg do Szkocji, krótki raporcik z tego czasu. Przede wszystkim zdjęcia. Bo trudno jest opisać trzy tyg w jednym wpisie.
niedziela, 24 sierpnia 2008
Mistyka
Planowana od tygodnia wizyta w Edynburgu doszła wreszcie do skutku. Długo nam zajęło zebranie się w sobie by odpowiednio wcześnie wyjechać. Ale jakoś dojechaliśmy. By nie tracic dnia tylko na zwiedzenie Edynburga postanowiliśmy zobaczyć tez sławne mistyczne miejsce Rosslyn Chapel . To właśnie tam kręcone były ostatnie sceny filmu Kod Da Vinci. Kościół robi wrażenie pełnego tajemnic i ukrytych znaków. Warto zobaczyć tez z powodu zadziwiającej architektury i wspaniałego wystroju wnętrza. Niestety zakaz robienia zdjęć wnętrza nie pozwala mi pokazać Wam kościoła od środka.
Spedzilismy troche czasu w tym mijescu ale naszym celem byl Edynburg.
Spedzilismy troche czasu w tym mijescu ale naszym celem byl Edynburg.
środa, 20 sierpnia 2008
Szkocki akcent
Minął prawie miesiąc odkąd pisałem ostatniego posta na moim blogu ale musicie mi uwierzyć ale nie miałem na to szczególnie czasu. Po pierwsze przygotowania do wyjazdu do Szkocji. Po drugie praca, która zajmuję trochę czasu, ale przede wszystkim permanentny brak dostępu do internetu. Nie jest to może dobre wytłumaczenie ale mi wystarczy.
Teraz jestem już w Glasgow. Przez następne trzy tygodnie będę wchłaniał wiedzę każdym porem, o różnych porach dnia i nocy. Szkocja, jeśli ktoś zapyta nie różni się znacznie od Anglii, pogoda taka sama, ludzie podobni tylko język trochę trudniejszy, zwłaszcza do zrozumienia.
Postaram się zobaczyć kilka znanych miejsc w Szkocji, Loch Ness, Edynburg, to nasze cele.
W poprzednim tyg minęła bardzo ważna dla mnie data, 16 sierpnia minęło dokładnie pół roku od kiedy jestem w tym dziwnym kraju. Nie żałuję, tylko tyle chcę powiedzieć. Tego czego sie tutaj nauczyłem nie pojąłbym nigdzie. Czasem jest ciężko, smutno ale jakoś daję radę. Co przyniesie kolejne pół roku? Napiszę 16 lutego 2009 roku.
Ciekawych moich przygód i aktualności z Glasgow zapraszam na okolicznościowego bloga pisanego po angielsku i prowadzonego przeze mnie i Ane : Ana and Bart in Glasgow . Wszelkie komentarze mile widziane.
Teraz jestem już w Glasgow. Przez następne trzy tygodnie będę wchłaniał wiedzę każdym porem, o różnych porach dnia i nocy. Szkocja, jeśli ktoś zapyta nie różni się znacznie od Anglii, pogoda taka sama, ludzie podobni tylko język trochę trudniejszy, zwłaszcza do zrozumienia.
Postaram się zobaczyć kilka znanych miejsc w Szkocji, Loch Ness, Edynburg, to nasze cele.
W poprzednim tyg minęła bardzo ważna dla mnie data, 16 sierpnia minęło dokładnie pół roku od kiedy jestem w tym dziwnym kraju. Nie żałuję, tylko tyle chcę powiedzieć. Tego czego sie tutaj nauczyłem nie pojąłbym nigdzie. Czasem jest ciężko, smutno ale jakoś daję radę. Co przyniesie kolejne pół roku? Napiszę 16 lutego 2009 roku.
Ciekawych moich przygód i aktualności z Glasgow zapraszam na okolicznościowego bloga pisanego po angielsku i prowadzonego przeze mnie i Ane : Ana and Bart in Glasgow . Wszelkie komentarze mile widziane.
poniedziałek, 18 sierpnia 2008
środa, 23 lipca 2008
Ktoś jest ze mnie dumny...
Udało się!!! W sierpniu będę cały miesiąc na kursie OV w Szkocji!!! Firma zdecydowała że mimo iż nie mam wystarczającej liczby miesięcy potrzebnej do aplikacji na kurs, zostałem do niego wybrany. Prawdopodobnie z powodu moich wewnętrznych możliwości i mojego wewnętrznego piękna!!! Ja nie do końca w siebie wierzyłem ale byli tacy co od początku we mnie pokładali nadzieję (Dziękuję Ana). Teraz czekam na ten miesiąc z niecierpliwością. Oby wszystko poszło dobrze.
W piątek natomiast jadę na urodzinowe party Moreny do Lincoln. Zapowiada się dobra zabawa w dobrze znanym towarzystwie. Zdjęcia myślę że będą wkrótce...
W piątek natomiast jadę na urodzinowe party Moreny do Lincoln. Zapowiada się dobra zabawa w dobrze znanym towarzystwie. Zdjęcia myślę że będą wkrótce...
niedziela, 13 lipca 2008
Mój brat hacker...
Jeden wpis na blogu i zatrząsł się bankowy świat! A zaczęło sie niewinnie, mój brat ujawnia na swoim blogu niezabezpieczone dane aplikantów na bankowe pozycje. Opisuję skrupulatnie jak do tego doszedł, następnie publikuje wpis w wykop.pl. I lawina poszła... serwisy internetowe, radio, telewizja, gazety podchwyciły temat. Niektóre nawet cytują jego bloga. Afera na sto fajerków!!! Obserwujcie sytuacje bo nie wiadomo co z tego wyniknie. Jedno jest pewne, bank dostał porządną nauczkę. Tylko czy wyciągnie wnioski?
sobota, 12 lipca 2008
Dlaczego Ciebie tu nie ma?
Piękny dzień, kilka godzin spędzonych na spacerze po mieście. Miały być zakupy ale nie udało mi sie nic kupić. Prawdę mówiąc straciłem cały zakupowy nastrój. Samemu tylko traci sie czas...
piątek, 11 lipca 2008
Dorosła...
Nie czas był na pisanie wpisów w blogu, za dużo zajęć a za mało czasu. Nie zapomniałem o dzienniku ale nie z mojej winy przekształcił się w miesięcznik. Mija mi kolejny miesiąc na tej angielskiej ziemi nie do końca juz obcej.
Praca przebiega spokojnie, w formie wyjazdowej. W czerwcu udało i się przejechać 1500 mil z jednego miejsca pracy do innego. Zważywszy na to że prawo jazdy mam od stycznia to zrobiłem dosyć duże postępy w prowadzeniu samochodu.
Pod koniec czerwca na tydzień udało mi się wyskoczyć do Polski na krótkie ale bardzo wyczerpujące wakacje. Wizyty u rodziny i przyjaciół, wesele, sprawy ważne i mniej ważne. Szkoda ze tak krotko ale zadowolony jestem nawet z tych 7 dni, nie wiadome mi jest kiedy następny taki wypad mi sie uda.
A najważniejsza sprawa jaka ostatnio sie wydarzyła to obrona pracy magisterskiej przez siostrę mą młodszą, mgr. inż. to brzmi dumnie. Oby szczęśliwie zaczęte...
Kilka osób mi znanych powróciło do Polski, szczęście im niech sprzyja...
A ja tutaj nadal jestem...
Praca przebiega spokojnie, w formie wyjazdowej. W czerwcu udało i się przejechać 1500 mil z jednego miejsca pracy do innego. Zważywszy na to że prawo jazdy mam od stycznia to zrobiłem dosyć duże postępy w prowadzeniu samochodu.
Pod koniec czerwca na tydzień udało mi się wyskoczyć do Polski na krótkie ale bardzo wyczerpujące wakacje. Wizyty u rodziny i przyjaciół, wesele, sprawy ważne i mniej ważne. Szkoda ze tak krotko ale zadowolony jestem nawet z tych 7 dni, nie wiadome mi jest kiedy następny taki wypad mi sie uda.
A najważniejsza sprawa jaka ostatnio sie wydarzyła to obrona pracy magisterskiej przez siostrę mą młodszą, mgr. inż. to brzmi dumnie. Oby szczęśliwie zaczęte...
Kilka osób mi znanych powróciło do Polski, szczęście im niech sprzyja...
A ja tutaj nadal jestem...
wtorek, 27 maja 2008
Czasem słońce, czasem deszcz...
Kolejny tydzień, i kolejne wesołe wiadomości. Miałem być w tym tyg w mojej starej rzeźni ostatni tydzień ale tak się złożyło ze wczoraj szefowa zadzwoniła że na ten tydzień muszę iść na nocną zmianę do innej rzeźni. I tak po weekendzie w dobrym humorze zaczyna się tydzień od złych wiadomości i od razu mój poziom zadowolenia spada prawie na sam dół.
Weekend spędzony w gronie przyjaciół w Leeds i Lincoln, akumulatory emocjonalne naładowane, choć już powoli muszę z nich czerpać. Wiele mil przejechałem w ten weekend i nie jestem pewien czy ktoś inny odważył by sie na takie poświecenie w imię dobrych przyjacielskich stosunków. Mam nadzieje ze ktoś to wszystko kiedyś doceni. Na razie doceniam to tylko ja.
Weekend spędzony w gronie przyjaciół w Leeds i Lincoln, akumulatory emocjonalne naładowane, choć już powoli muszę z nich czerpać. Wiele mil przejechałem w ten weekend i nie jestem pewien czy ktoś inny odważył by sie na takie poświecenie w imię dobrych przyjacielskich stosunków. Mam nadzieje ze ktoś to wszystko kiedyś doceni. Na razie doceniam to tylko ja.
poniedziałek, 26 maja 2008
Heaven...
Bart stood at the Heavenly gate,
His face was lined and old,
He stood before the man of fate
For admission to the fold.
"What have you done", St Peter asked, "to gain admission here?"
"I've worked for Eville and Jones, Sir, for many, many a year".
The pearly gates swung open wide as St Peter touched the bell,
"Come in and choose your harp, my child, you've had your share of hell !!"
His face was lined and old,
He stood before the man of fate
For admission to the fold.
"What have you done", St Peter asked, "to gain admission here?"
"I've worked for Eville and Jones, Sir, for many, many a year".
The pearly gates swung open wide as St Peter touched the bell,
"Come in and choose your harp, my child, you've had your share of hell !!"
czwartek, 8 maja 2008
Maj w pełni..
Rozkwita świat, pogoda dopisuje a co za tym idzie mój dobry humor, więcej dobrych hormonów krąży we krwi!
Co się wydarzyło ostatnio? Nic szczególnego. Nadal jestem zawieszony w próżni i nie wiem co się ze mną będzie działo gdy maj przeminie. Nie czuje się z tym dobrze, niesprawiedliwe jest to ze inni wiedza co będą robić za kilka miesięcy i większość z nich będzie nadal w tych samych miejscach, a ja borykam się z takim problemem. Przyjmuje te problemy w spokoju. Staram się nie denerwować, bo moje zdenerwowanie problemu nie rozwiąże, a jedyne co może mi przynieść to więcej zmarszczek :> Narzekam? Nie wiem. Ale wolałbym ominąć to wszystko i iść dalej ale czy tak będzie? Dowiem się...
Co się wydarzyło ostatnio? Nic szczególnego. Nadal jestem zawieszony w próżni i nie wiem co się ze mną będzie działo gdy maj przeminie. Nie czuje się z tym dobrze, niesprawiedliwe jest to ze inni wiedza co będą robić za kilka miesięcy i większość z nich będzie nadal w tych samych miejscach, a ja borykam się z takim problemem. Przyjmuje te problemy w spokoju. Staram się nie denerwować, bo moje zdenerwowanie problemu nie rozwiąże, a jedyne co może mi przynieść to więcej zmarszczek :> Narzekam? Nie wiem. Ale wolałbym ominąć to wszystko i iść dalej ale czy tak będzie? Dowiem się...
wtorek, 6 maja 2008
czwartek, 17 kwietnia 2008
Ucieka...
Oglądałem wczoraj smutny film, kolejny smutny film, ale ten chyba byl inny bo przemówił do mnie swoim przesłaniem. Zycie ucieka, nie zdajemy sobie sprawę kiedy mija bezpowrotnie. Wiele rzeczy moglibyśmy zrobić, na wiele rzeczy zdecydować ale nasze ograniczenia i nasza wewnętrzna wstrzemięźliwość trzymają nas na uwięzi. Czasem jest to potrzebne, ale czasem trzeba po prostu poddać sie fali i popłynąć na otwarte morze...
Dla obcokrajowców :
Vi um filme ontem, um outro filme triste, mas este foi diferente porque ele falou para mim. A vida está passando por muito rápido, não concretizada quando não é mais possível. Muitas coisas que podemos fazer, mas o nosso pessoal limites e das nossas fronteiras pára nós. Por vezes é útil, mas por vezes temos de dar-se à onda de natação e ao mar aberto ...
Vi ayer una película, otra película triste, pero ésta es diferente, porque me habló. La vida está pasando por muy rápido, no di cuenta de cuando es pasado. Hay muchas cosas que podríamos hacer, pero nuestro personal y los límites de nuestras fronteras nos detiene. A veces es muy útil, pero a veces tenemos que renunciar a la ola y nadar a mar abierto ...
Ho visto un film ieri, un altro film triste, ma questa era diversa, perché ha parlato a me. Passando per la vita è molto veloce, non abbiamo capito quando è andato. Molte cose che possiamo fare, ma il nostro personale e dei limiti dei nostri confini ci si ferma. Qualche volta è utile, ma a volte dobbiamo rinunciare alle onde e nuotare al mare aperto ...
I saw a movie yesterday, another sad movie, but this one was different because it spoke to me. Life is passing by very fast, we don't realised when it's gone. Many things we could do but our personal limits and our borders stops us. Sometimes it's helpful but sometimes we have to give up to the wave and swim to the open sea...
Dla obcokrajowców :
Vi um filme ontem, um outro filme triste, mas este foi diferente porque ele falou para mim. A vida está passando por muito rápido, não concretizada quando não é mais possível. Muitas coisas que podemos fazer, mas o nosso pessoal limites e das nossas fronteiras pára nós. Por vezes é útil, mas por vezes temos de dar-se à onda de natação e ao mar aberto ...
Vi ayer una película, otra película triste, pero ésta es diferente, porque me habló. La vida está pasando por muy rápido, no di cuenta de cuando es pasado. Hay muchas cosas que podríamos hacer, pero nuestro personal y los límites de nuestras fronteras nos detiene. A veces es muy útil, pero a veces tenemos que renunciar a la ola y nadar a mar abierto ...
Ho visto un film ieri, un altro film triste, ma questa era diversa, perché ha parlato a me. Passando per la vita è molto veloce, non abbiamo capito quando è andato. Molte cose che possiamo fare, ma il nostro personale e dei limiti dei nostri confini ci si ferma. Qualche volta è utile, ma a volte dobbiamo rinunciare alle onde e nuotare al mare aperto ...
I saw a movie yesterday, another sad movie, but this one was different because it spoke to me. Life is passing by very fast, we don't realised when it's gone. Many things we could do but our personal limits and our borders stops us. Sometimes it's helpful but sometimes we have to give up to the wave and swim to the open sea...
wtorek, 15 kwietnia 2008
Poziom zadowolenia ciagle spada...
Nie mam pojecia czym to jest spowodowane ale od pewnego momentu poziom mojego nastawienia i humoru jest bardzo niski. Może to ta pogoda ,moze to ta praca, moze to brak spotkan z normalnymi ludzmi.
W pracy spedzam malo godzin i chce zająć sie czymś po pracy. Moze kurs jezykowy? Zobacze. Ale na pewno potrzebuje kogos do towarzystwa, na razie jestem tutaj sam....
Subskrybuj:
Posty (Atom)




